Τρίτη, 24 Σεπτεμβρίου 2013

Μια ξεχωριστή ομιλία

Ο Μητροπολίτης Μεσογαίας και Λαυρεωτικής π. Νικόλαος εκφώνησε μια ξεχωριστή ομιλία σε εκδήλωση του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών, με αφορμή την πλήρη αποκατάσταση του ιστορικού τηλεσκοπίου Newall.

Ακολουθεί το κείμενο της ομιλίας του Μητροπολίτη Μεσογαίας και Λαυρεωτικής. π. Νικόλαου, ο οποίος σημειώνεται ότι έχει σπουδάσει, μεταξύ άλλων, και Αστροφυσική στο Πανεπιστήμιο του Harvard:


“Ζοῦμε σὲ ἕναν πανέμορφο κόσμο ποὺ τὸ μυστικό τῆς ζωῆς τὸ σηκώνουν μικροσκοπικὲς ὀντότητες ποὺ λέγονται γονίδια. Εἶναι δυσδιάκριτα, δὲν φαίνονται. Ὅμως αὐτὰ προσδιορίζουν τὴ ζωὴ καὶ τὰ ἰδιώματά της. Αὐτὰ χαρακτηρίζουν τὸ κάθε πρόσωπο, καθορίζουν τὴν ταυτότητα. Μὲ ἀκρίβεια καὶ λεπτομέρειες.

Κολυμπᾶμε μέσα σὲ ἕναν ὠκεανὸ ἄπειρων σωματιδίων, ποὺ ταυτοποιοῦνται μὲ ποικίλα καὶ παράξενα ὀνόματα: Quarks, γκλουόνια, μποζόνια, λεπτόνια, βαρυόνια, νετρίνα, φωτόνια καὶ πλῆθος ἄλλων. Καὶ ποὺ δὲν φαίνονται. Ὅμως αὐτὰ τὰ μικρὰ στηρίζουν τὸ μεγαλεῖο αὐτοῦ τοῦ κόσμου. Αὐτὰ κρύβουν τὸ μυστήριό του.

Ὅλα ἔχουν τὴν ἀποστολὴ καὶ τὴ σημασία τους. Ὅσο μικρὰ κι ἂν εἶναι. Κάποια εἶναι ὑπεύθυνα γιὰ τὴ μᾶζα. Λέγονται μποζόνια.

Οὔτε καταλαβαίνουμε γιατί. Χωρὶς ὅμως αὐτὰ δὲν θὰ ψηλαφούσαμε τὸν κόσμο μας. Ἄλλα πάλι βοηθοῦν στὴ διάδοση τῶν δυνάμεων.

Κάποια εἶναι γνωστὰ ὡς γκλουόνια. Κι αὐτὸ κακόηχο. Καὶ ἄλλα συγκροτοῦν τὸ φῶς. Αὐτὰ λέγονται φωτόνια. Πιὸ εὔηχο ὄνομα.

Μᾶζα, δυνάμεις, φῶς.

Εἶναι σημαντικὸ νὰ ἑρμηνεύεται ἡ μᾶζα ἢ νὰ δικαιολογεῖται ἡ διάδοση τῶν δυνάμεων. Ἡ ὕλη ψηλαφεῖται, οἱ δυνάμεις συντηροῦν τὴν κίνηση καὶ διατηροῦν τὶς ἰσορροπίες. Ἔτσι κατανοοῦμε τὴν ὕλη καὶ τὴ βαρύτητα.

Γιὰ κάποιον ὅμως λόγο, τὸ φωτόνιο ἔχει ἕνα μοναδικὸ μεγαλεῖο. Εἶναι πολὺ εὐγενές, δὲν ἔχει μᾶζα, ἀλλὰ ὅμως ὑπάρχει.

Καὶ μάλιστα μπορεῖ νὰ γεννήσει μᾶζα. Κουβαλάει ἐνέργεια. Κυρίως ὅμως δείχνει καὶ φανερώνει. Χάρις στὰ φωτόνια ἀπολαμβάνουμε τὸ αἴσθημα τῆς ὅρασης.

Ὁ κόσμος φαίνεται. Καὶ εἶναι τόσο ὄμορφος. Πλῆθος χρωμάτων, ἐντυπωσιακὲς συμμετρίες, ἐκπληκτικὲς ἀσυμμετρίες, ἀντιθέσεις, ἀνακλάσεις, ἁρμονία, βάθος, ἐναλλαγές.

Χωρὶς τὰ φωτόνια δὲν θὰ ξέραμε τὶ θὰ πεῖ κάλλος, ὀμορφιά, αἰσθητική, ποικιλία, ὀπτικὴ ἁρμονία. Δὲν θὰ μπορούσαμε νὰ συγκρίνουμε. Σὰν αὐτὰ νὰ δίνουν ζωὴ στὴν ὕλη.

Τὰ φωτόνια ἐπιβεβαιώνουν τὴν ὕπαρξη τοῦ κόσμου, κυρίως ὅμως ἀποκαλύπτουν τὴν ὀμορφιά του. Ἀλλὰ γιὰ νὰ τὴν δεῖς, πρέπει νὰ τὰ ἀνακαλύψεις.

Σ’ αὐτὸ βοηθοῦν τὰ μάτια μας. Ὅταν αὐτὰ χάνουν τὴν ἀκρίβεια ἢ τὴν εὐαισθησία τους, τότε χρησιμοποιοῦμε διορθωτικοὺς φακούς.

Γιὰ νὰ ἀντικρύσουμε τὰ μικρὰ ἀντικείμενα ποὺ δὲν διακρίνονται, ἔχουμε τὰ μικροσκόπια. Γιὰ τὰ μακρινὰ ποὺ ἐπίσης εἶναι ἀθέατα, κατασκευάσαμε τὰ τηλεσκόπια. Κι ἔτσι βλέπουμε καὶ αὐτὰ ποὺ …δὲν φαίνονται. Εἶναι πολὺ ὄμορφος ὁ κόσμος μας. Καὶ περικλείει πολλὴ σοφία.

Ἡ ὀμορφιὰ κρύβεται πίσω ἀπὸ αὐτὸ ποὺ αὐτὸς δείχνει. Καὶ ἡ σοφία μέσα σὲ αὐτὸ ποὺ κρύβει. Τὸ πρῶτο τὸ ἀπολαμβάνει τὸ μάτι. Τὸ δεύτερο μαγεύει τὴ σκέψη.

Χωρὶς τὸ ἐρέθισμα τῆς θεατῆς ὀμορφιᾶς, ἡ σκέψη δὲν θὰ μποροῦσε νὰ κάνει τὰ διεισδυτικὰ ταξείδια της. Γι’ αὐτὸ εἶναι τόσο πολύτιμα τὰ φωτόνια.

Ἄλλοτε πάλι μὲ τὰ τηλεσκόπια φωτογραφίζουμε ἢ ἀνιχνεύουμε. Δὲν βλέπουμε. Δὲν εἶναι τὸ ἴδιο. Ἡ ἀνίχνευση προκαλεῖ τὸν ἐνθουσιασμὸ τῆς διαπίστωσης.

Ἡ σκέψη τὴ μαγεία τῆς ἀνακάλυψης. Ἡ θέα ὅμως εἶναι αὐτὴ ποὺ γεννᾶ τὴ συγκίνηση τῆς ἀμεσότητας. Εἶναι ὑπέροχο πράγμα οἱ αἰσθήσεις μας. Καὶ κυρίως ἡ ὅραση.

Λέγει ὁ Ἐλύτης: Θεέ μου, πόσο μπλὲ ξοδεύεις γιὰ νὰ μὴ σὲ βλέπουμε! Κι ἐμεῖς συμπληρώνουμε: Θεέ μου, πόσα φωτόνια ἔφτιαξες γιὰ νὰ σὲ ὑποψιαζόμαστε!

«Εἶπεν ὁ Θεός: γενηθήτω φῶς∙ καὶ ἐγένετο φῶς». Μάλιστα «ἐν ἀρχῇ», τὸ πρῶτο πράγμα. Τελικά, τὸ σωμάτιο τοῦ Θεοῦ δὲν εἶναι τὸ μποζόνιο οὔτε λέγεται higgs∙ αὐτὸ δὲν θὰ πεῖ τίποτα.

Τὸ σωμάτιο τοῦ Θεοῦ εἶναι τὸ φωτόνιο. Καὶ ἡ πύλη πρὸς τὸν κόσμο τὸ τηλεσκόπιο. Βάζεις τὸ μάτι σου στὸν φακὸ καὶ ξεχύνεσαι στὸ ἄπειρο.

Ἐκεῖ ποὺ συναντᾶται ἡ ὀμορφιὰ μὲ τὴν ἀλήθεια. Τὸ μάτι βλέπει. Ἡ καρδιὰ χτυπάει. Ἡ σκέψη καλπάζει. Διαλέγεται μὲ τὰ φωτόνια.

Εἶναι ἐκπληκτικὴ ἡ θέα, ἡ ζωντανὴ εἰκόνα. Ἰδίως στὴν πατρίδα μας. Θάλασσες, νησάκια, οὐρανός. Κόλποι, παραλίες, λόφοι, ὅλα μαζί.

Ἡ φυσική της ὀμορφιὰ σὲ ταξειδεύει. Σὲ κάνει νὰ θέλεις ἢ νὰ μείνεις γιὰ πάντα στὴ γῆ ἢ νὰ φύγεις. Θέλεις νὰ ζεῖς γιὰ πάντα.

Καὶ ἂν αὐτὸ δὲν γίνεται στὴ γῆ, θέλεις νὰ πᾶς ἀλλοῦ. Ἡ ὀμορφιὰ ἐνδυμανώνει τὴν αἰωνιότητά σου. Βάζεις τὸ μάτι στὸ τηλεσκόπιο καὶ φεύγεις.

Φεύγεις στὸ ἄπειρο. Χάνεσαι στὸν χῶρο. Ἐλευθερώνεσαι ἀπὸ τὸν χρόνο. Τί ὡραία ἡ αἴσθηση τοῦ σύμπαντος!

Ἀλλὰ μετὰ ἀπὸ λίγο καὶ τὸ ἄπειρο σοῦ εἶναι πεπερασμένο. Καὶ ὁ χρόνος λίγος. Θέλεις νὰ φύγεις κι ἄλλο.

Θέλεις ἀπὸ τὴν ὀμορφιὰ τῶν ὁρωμένων νὰ περάσεις στὴ ἐμπειρία τῶν ἀθεάτων. Καὶ ὅλα αὐτὰ τὰ χρωστᾶς στὰ φωτόνια.

Τὰ φωτόνια σοῦ δείχνουν τὴν ὀμορφιὰ τοῦ κτιστοῦ καὶ σὲ ὑποψιάζουν γιὰ τὴν ἀλήθεια τοῦ ἀκτίστου. Τὰ φωτόνια δείχνουν Αὐτὸν ποὺ δὲν φαίνεται. Δείχνουν τὸν Θεό.

Θέλω νὰ ἐκφράσω τὴ χαρά μου γιὰ τὴν εὐκαιρία τῆς ἀποψινῆς βραδιᾶς καὶ τὶς πολλὲς εὐχαριστίες μου στὸν κ. Τσίγκανο καὶ γιὰ τὴν πρόσκληση καὶ γιὰ τὴ δυνατότητα νὰ ἀνοίξω γιὰ λίγο μπροστά σας τὴν καρδιά μου.

Εἶναι πολὺ ὡραῖο πράγμα ἡ ζωή σου νὰ φιλοξενεῖ καὶ αἴσθηση Ἀστροφυσικῆς καὶ ἐμπειρία ἱερωσύνης.

Καὶ εἶναι θαυμάσιο νὰ περνᾶς μιὰ ὄμορφη βραδιὰ στὴν Πεντέλη μὲ ἀνοιχτὸ τὸν θόλο κυνηγώντας φωτόνια. Ἴσως καλύτερο ἀπὸ τὸ νὰ ψάχνεις χρόνια ὁλόκληρα ἕνα μποζόνιο στὴ Γενεύη!

Σάββατο, 21 Σεπτεμβρίου 2013

ΤΟ ΜΕΓΑ ΘΑΥΜΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΣΤΗ ΣΥΡΙΑ!

  ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ ΤΟΥ ΙΟΥΣΤΙΝΙΑΝΟΥ ΣΤΗ ΣΕΪΝΤΑΝΑΓΙΑ! Μαρτυρίες, φωτογραφίες, βίντεο

 Εορτάζει το Γεννέσιον της Θεοτόκου το ιστορικό Μοναστήρι της Παναγίας στη Σεϊντνάγια της Συρίας! Στην πόλη όπου ο Κάιν σκότωσε τον Άβελ! Στην περιοχή όπου οι Ισλαμιστές κατέσφαξαν και διαμέλισαν έναν πάμπλουτο Σαουδάραβα που πήγαινε
ευχαριστήριο τάμα στην Παναγιά! Στη χώρα όπου ο Ισλαμισμός κατασφάζει σήμερα ένα σωρό ανθρώπους, αλλά η Κυρία της Συρίας είναι εκεί από τα χρόνια του Ιουστινιανού και δίνει κουράγιο και δύναμη στα Ορθόδοξα παιδιά της, ευεργετώντας παράλληλα κάθε καλόπιστο και καλοπροαίρετο άνθρωπο!


   Όταν πριν λίγα χρόνια, το 2003, έγινε το Μέγα Θαύμα της Παναγιάς στη Συρία, όταν τίποτε δεν πρόδιδε τα γεγονότα και τον πόλεμο που μαίνεται πια εκεί με πάνω από 100.000 ήδη θύματα, σε έναν μουσουλμανικό "εμφύλιο" ανάμεσα σε μετριοπαθείς Σιίτες και φανατικούς Σουνίτες, κανείς δεν μπορούσε να καταλάβει τον υψηλό συμβολισμό εκείνου του συγκλονιστικού θαύματος, που δεν υπάρχει άνθρωπος να μην ριγήσει σαν το ακούσει ή το διαβάσει και είναι πέρα για πέρα αληθινό και εξακριβωμένο!

   Τώρα, όμως στις μέρες μας, μετά τα γεγονότα και τις σφαγές από ακραίους Ισλαμιστές στη Συρία, από τους Σουνίτες, κύρια εστία και χρηματοδότηση των οποίων είναι η Σαουδική Αραβία, ίσως μπορεί να εξηγηθεί το μήνυμα της Θεοτόκου... Διαμελισμός, Ένωση, Ανάσταση, Ευαγγελισμός και των πλέον φανατικών Μουσουλμάνων...



ΤΟ ΜΕΓΑ ΘΑΥΜΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΣΤΗ ΣΥΡΙΑ

  Το ΜΕΓΑ ΘΑΥΜΑ, συνέβη σε τότε Μουσουλμάνο πάμπλουτο Σαουδάραβα, που βρέθηκε στη Συρία το 2003! Το θαύμα αυτό έκανε ευρύτερα γνωστό ο Καθηγούμενος της Μονής των Ποιμένων στο Μπετζαχούρ της Βηθλεέμ στην Παλαιστίνη, ο Έλληνας Ορθόδοξος π. Ιγνάτιος, του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων! (βίντεο 1)



   Ο εν λόγω πάμπλουτος Σαουδάραβας είχε πάει μαζί με την στείρα σύζυγό του ταξίδι τουριστικό στη Συρία και εκεί έμαθε από τον οδηγό τους και ξεναγό, για τα μεγάλα θαύματα που κάνει η Παναγία Σεϊντνάγια - 27 χλμ. βόρεια από τη Δαμασκό - στα άτεκνα ζευγάρια. Τότε σαν σπρωγμένος από θεία δύναμη, αν και μουσουλμάνος ως τότε, έσπευσε αμέσως με τη γυναίκα του στην Παναγιά, τάζοντας 20.000 $ στον οδηγό και 80.000 $ στο Μοναστήρι, εάν έκανε παιδί!



   ΕΜΕΙΝΕ ΕΓΓΥΟΣ

   Πράγματι η γυναίκα του κατάπιε - όπως της είπαν από το Μοναστήρι - με σεβασμό το φυτιλάκι από το καντήλι που καίει ακοίμητο μπρος στη θαυματουργή Εικόνα και όταν γύρισαν στη Σ. Αραβία, ω του θαύματος, η στείρα έμεινε έγγυος!

   Μόλις δε γέννησε ένα αγοράκι ο υπερευτυχισμένος πάμπλουτος Σαουδάραβας, τηλεφώνησε στον οδηγό εκείνο στη Συρία και κανόνισε να τον περιμένει στο αεροδρόμιο της Δαμασκού, για να πάει να κάνει το τάμα του!



   Η ΦΡΙΚΙΑΣΤΙΚΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ

   Πράγματι ο οδηγός τον περίμενε, αλλά όχι μόνος του. Είχε οργανώσει τη δολοφονία και ληστεία κατά του Σαουδάραβα, που ήξερε πως θα είχε πάνω του μια ολόκληρη περιουσία!

   Πράγματι ο αδίστακτος οδηγός και οι φίλοι του απήγαγαν με το ταξί τον Σαουδάραβα, τον πήγαν σε ερημική περιοχή και τον κατέσφαξαν κυριολεκτικά, διαμελίζοντας σε κομμάτια το πτώμα του για να μην αναγνωριστεί!



   ΤΟ ΜΕΓΑ ΘΑΥΜΑ

  Στη συνέχεια έβαλαν τα κομματιασμένα ανθρώπινα μέλη στο πορτ-μπαγκάζ και ξεκίνησαν για άλλη περιοχή, όπου θα τα πετούσαν ώστε να εξαφανιστούν για πάντα!

   Όμως επάνω στον αυτοκινητόδρομο ανεξήγητα η μηχανή χάλασε και ένας περαστικός είδε από το πορτ μπαγκάζ να στάζουν αίματα και αμέσως ειδοποίησε την Αστυνομία!

   Οι Σύριοι Αστυνομικοί έφτασαν αμέσως στο ακινητοποιημένο όχημα και διέταξαν να ανοίξει το πορτ μπαγκάζ! Μα μόλις άνοιξε, πετάχτηκε έξω ολοζώνταντος ο διαμελισμένος νεκρός Σαουδάραβας, δείχνοντας τα ράμματα σε όλο του το σώμα και λέγοντας πώς η Παναγιά τον ανέστησε με τη δύναμη του Υιού της και του έραψε θαυματουργικά το κομματιασμένο σώμα!

   Οι εγκληματίες έχασαν τα λογικά τους και κλείστηκαν αλυσοδεμένοι σε ψυχιατρικές φυλακές!

   Ο Σαουδάραβας έγινε  πρώτο θέμα σε όλο τον Συριακό και Αραβικό τύπο, με βεβαιώσεις ιατρών για τα θεία ράμματα!
  Πρόσφερε δε στο Μοναστήρι της Παναγίας Δέσποινας όχι 80.000, αλλά 800.000 $ και διαλάλησε παντού το ΜΕΓΑ ΘΑΥΜΑ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ, παρόμοιο με εκείνο που είχε ακριβώς κάνει, με τη δύναμη του Χριστού, ο Άγιος Μηνάς, σε ευλαβή προσκυνητή που διαμελίστηκε από τον αδίστακτο εκείνο ξενοδόχο!

   ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΣΗ ΤΟΥ ΘΑΥΜΑΤΟΣ - ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΩΝ ΔΟΛΟΦΟΝΩΝ
   Ο γνωστός Ψυχίατρος της ΝΑΣΑ Γεώργιος Τάουιλ, Συριακής καταγωγής, που μιλά τέλεια τα Ελληνικά ως πιστός Ορθόδοξος Χριστιανός που είχε μάλιστα την ευλογία να ευεργετηθεί πνευματικά από τον ίδιο τον Γέροντα Παΐσιο, σε μια επίσκεψή του στην Ελλάδα το 2012, αναφέρθηκε και στο γεγονός αυτό με το μέγα θαύμα στον Σαουδάραβα Σεΐχη, αποκαλύπτοντας ότι ο ίδιος επισκέφθηκε τους δολοφόνους του Σαουδάραβα στο Ψυχιατρείο, όπου είδε ότι είχαν μετανοήσει πραγματικά! Μάλιστα διηγείται το πώς πέθαναν  - Βίντεο 2, από το σημείο 10.15'...




Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΔΕΣΠΟΙΝΑΣ (ΣΕΪΝΔΑΝΑΓΙΑ) ΣΥΡΙΑΣ

  Το Μοναστήρι της Παναγίας Σαϊνδανάγια ή Σεϊντανάγια, χτίστηκε το 547 μ.Χ. από τον ευσεβή Αυτοκράτορα Ιουστινιανό, όταν στρατοπέδευσε στην περιοχή προετοιμαζόμενος να πολεμήσει τους Πέρσες.   Τότε και ενώ ο διψασμένος στρατός μας είχε ξεμείνει από νερό και βρισκόταν σε απελπιστική θέση, ο Θρακιώτης Αυτοκράτοράς μας βλέπει ξαφνικά ένα ελάφι να ανεβαίνει σε ένα ψηλό λόφο και τρέχει να το κυνηγήσει! Σαν έφτασε στην κορυφή, είδε έκπληκτος άφθονο γλυκό, πόσιμο νερό, ενώ στη θέση του ελαφιού φάνηκε μέσα σε λαμπρό φως η Παναγιά και ακούστηκε η φωνή της, που του ζητούσε να χτίσει εκεί επάνω, μια Εκκλησία προς τιμήν της, προς τιμήν της Κυρίας Θεοτόκου!

   Και έτσι, ο βασιλιάς μας έδωσε αμέσως εντολή να σχεδιάσουν το Ναό οι αρχιτέκτονες. Όμως ο καιρός περνούσε και εκείνοι δεν μπορούσαν να καταλήξουν στο σχέδιο.

   Τότε εμφανίστηκε πάλι η Παναγία, αυτή τη φορά στον ύπνο του Ιουστινιανού και του έδειξε το σχέδιο του Μοναστηριού της, λέγοντας πως εκείνη θα ήταν η προστάτιδά του!

   Και βάση εκείνου του σχεδίου χτίστηκε τελικά από τον ευλαβή Ιουστινιανό το καστρομονάστηρο της Παναγιάς στη Σεϊντανάγια της Συρίας!

   Η Ορθόδοξη αυτή Μονή της Συρίας είναι γυναικείο Μοναστήρι, που εορτάζει στις 8 Σεπτεμβρίου, κατά το Γενέθλιον της Θεοτόκου! Σεϊντανάγια δε, θα πει "Δέσποινα"!



   Η ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΗ ΕΙΚΟΝΑ

   Η θαυματουργή εικόνα της Παναγιάς - El Chagoura όπως την ονομάζουν οι ντόπιοι, που σημαίνει «η διάσημη» - είναι έργο του Ευαγγελιστού Λουκά και ήρθε εδώ πολλά χρόνια αφότου κατασκευάστηκε η Μονή από τον Ιουστινιανό.

   Συγκεκριμένα, προς το τέλος του όγδοου αιώνα, κάποιος Έλληνας μοναχός ονόματι Θεόδωρος, στο ταξίδι του προς τους Αγίους Τόπους, σταμάτησε για ανάπαυση στη Μονή. Φεύγοντας για Ιεροσόλυμα, η σεβαστή Ηγουμένη της Σεϊντανάγια του ζήτησε να αγοράσει από εκεί κάποια συγκεκριμένη πολύτιμη και λεπτή, μικρή εικόνα της Θεοτόκου!

   Ο Μοναχός όμως ξέχασε τελείως το ζήτημα και αφού προσκύνησε στους Αγίους Τόπους, ξεκίνησε να γυρίσει πίσω.

   Όμως δεν είχε φύγει μακριά, όταν απότομα τον σταμάτησε μια άγνωστη φωνή λέγοντάς του: "Μήπως έχεις ξεχάσει κάτι στην Ιερουσαλήμ; Αυτό που σου ζήτησε η Ηγουμένη;"!

   Ο Μοναχός επέστρεψε τότε αμέσως στα Ιεροσόλυμα και βρήκε την όμορφη Εικόνα του Θεοτόκου που του παρήγγειλε η Ηγουμένη του Μοναστηριού και την αγόρασε!

   Κατά τη διάρκεια δε του ταξιδιού πίσω στη Μονή, έμεινε κατάπληκτος από τα θαύματα που γινόταν μέσω της Εικόνας! Διότι ενώ τη μια φορά τους επιτέθηκαν αδίστακτοι ληστές και την άλλη άγρια κτήνη, ο Θεόδωρος κράτησε με δέος τη συγκεκριμένη Εικόνα της Παναγίας προσευχόμενος στη Χάρη της και ω του θαύματος, σώθηκαν δυο φορές και αυτός και το υπόλοιπο καραβάνι από τρομερό κίνδυνο!

   Επιστρέφοντας λοιπόν στη Μονή και γνωρίζοντας πόσο πολύτιμη και θαυματουργή θεία χάριτι ήταν η συγκεκριμένη Εικόνα της Θεοτόκου, αποφάσισε να παρακάμψει τη Σεϊντνάγια και να τραβήξει με πλοιάριο για την Αίγυπτο!
   Σηκώθηκε όμως μια τόσο άγρια θύελλα, που θα βυθιζόταν και αυτός μαζί με το σκάφος, οπότε αμέσως τον έλεγξε η συνείδησή του και αποφάσισε να γυρίσει την Εικόνα στη Σαϊντνάγια.

   Έτσι, βγήκε πάλι στην ακτή και έφτασε τελικά στο Μοναστήρι. Έμεινε τέσσερις ημέρες εκεί, αλλά πάλι του ήρθε μια ακατανίκητη επιθυμία – πειρασμός, να κρατήσει για δική του τη θαυματουργή Εικόνα! Έτσι το επόμενο πρωί μαζί με την Εικόνα της Παναγίας Δέσποινας πήγε να φύγει κρυφά, αλλά ω του θαύματος! Ένας αόρατος τοίχος σαν από πολλές πέτρες έφραξε ξαφνικά την πόρτα της Μονής!

   Με αστείρευτα τότε δάκρυα, έπεσε και ζήτησε μεταμελημένος συγνώμη από την Ηγουμένη, ομολογώντας την πράξη του, αλλά και δοξάζοντας το Θεό και ευχαριστώντας την Παναγιά, που τόσα μεγάλα θαύματα τον αξίωσε να δει μέχρι τότε!

   Από εκείνη την ημέρα, η ιερή Εικόνα έχει παραμείνει στη Μονή, όπου καταφθάνουν χιλιάδες προσκυνητές από όλη την Ανατολή και τη Δύση!
   Αναμεσά τους και εκατοντάδες Μουσουλμάνοι, που προστρέχουν σε κάθε ανάγκη στη χάρη της Θεοτόκου και ομολογούν οι ίδιοι και εγγράφως τα αμέτρητα θαύματά της! Και έτσι ξέρουν...

το βρήκαμε εδώ

Τετάρτη, 18 Σεπτεμβρίου 2013

Ιστορικές αθλιότητες της Άγγλίας






«Δι’ αυτόν τον λόγον-συνέχισεν ο Γάλλος πρόξενος-ενώ τα Γερμανικά στρατεύματα προήλαυνον συνεχώς και με ταχύτητα η οποία εφαίνετο αξιόλογος, προς την Θεσσαλίαν, την Στερεάν και την Πελοπόννησον, διεπίστωνα, αντιθέτως, ζωηράν δυσφορίαν και ανησυχίαν μεταξύ των ανωτέρων επιτελικών αξιωματικών της Θεσσαλονίκης. Ήκουσα ο ίδιος μερικούς εξ αυτών να ψιθυρίζουν: «Δεν πάνε γρήγορα τα πράγματα! Δεν πανε αρκετά καλά!». Η σθεναρά αντίστασις των ελληνοαγγλικών δυνάμεων εις τον Όλυμπον και εις τας Θερμοπύλας ηνάγκασε το Γερμανικόν Στρατηγείον του Λίστ να αποσύρη μερικάς από τας εφεδρικάς μεραρχίας που ευρίσκοντο εις τα Τουρκο-Βουλγαρικά σύνορα, διά να κάμψη τοιουτοτρόπως ταχύτερα την Αγγλο-Ελληνικήν αντίστασιν. Έφθασεν ούτω το τέλος του Απριλίου, εποχή δηλαδή κατά την οποίαν η «επιχείρησις της Ελλάδος» έπρεπεν ήδη προ πολλού να είχε τελειώσει σύμφωνα με τα Γερμανικά σχέδια, και κατά την οποίαν θα έπρεπε τα Γερμανικά στρατεύματα να έχουν μεταφερθή εις τα Ρωσσικά σύνορα, δια την έναρξιν της επιθέσεως εναντίον της Ρωσσίας. 

Εμεσολάβησεν έπειτα και η ηρωική αντίστασις της Κρήτης, η οποία επεβράδυνεν ακόμη περισσότερον την εκκαθάρισιν της Ελληνικής υποθέσεως. Και ήλθε το τέλος του Μαϊου, οπότε ούτε λόγος  πλέον ημπορούσε να γίνη δι’ επίθεσιν εναντίον της Τουρκίας. Ούτω-κατέληξεν ο Ονφρουά-εις την ραδιοφωνικήν του ομιλίαν της 18ης Φεβρουαρίου 1942-η ηρωική αντίστασις του Ελληνικού Λαού έσωσε τον Τουρκικόν Λαόν από την τραγωδίαν του πολέμου και προσέφερεν εις τους Συμμάχους έξι πολυτίμους εβδομάδας, των οποίων το αποτέλεσμα έγινεν αισθητόν εις την Ρωσσίαν». («Χρονικόν 1940-1944», Αθήνα 1978, σελ. 334).
Θίχτηκε τις προάλλες η ξεπεσμένη και ξεδοντιασμένη Αγγλία, ο πριν από μερικές δεκαετίες αποικιοκρατικός δυνάστης της Οικουμένης, και ο «σερ» Κάμερον, ο πρωθυπουργός της, μας αράδιαζε την «μεγαλειώδη» προσφορά της χώρας του στην ανθρωπότητα. Εφευρέσεις, βιομηχανική επανάσταση, ποδόσφαιρο, μουσική-όλος ο κόσμος λικνίζεται στους ρυθμούς της- εν ολίγοις, ζούμε και αναπνέουμε, γιατί υπήρξε αυτό το «ουρανόσταλτο» δώρο, η Αγγλία. (Σκέφτομαι, με θλίψη, θα μπορούσε ένας Έλληνας πρωθυπουργός να ψελλίσει έστω, όσα περιέχονται στην προλογική παραπομπή; Ότι αν δεν αντιστέκονταν ο λαός μας στους Ιταλογερμανούς για 8-9 μήνες, άλλη και πολύ χειρότερη θα ήταν η μοίρα του λεγόμενου τότε ελεύθερου κόσμου. Και κυρίως της Αγγλίας, που οι νίκες των Ελλήνων της έδωσαν χρόνο κι αναπτέρωσαν το ηθικό του λαού της. Ας σημειωθεί και εκείνο το «έσωσε τον τουρκικό λαό από την τραγωδία του πολέμου», παντελώς άγνωστη πτυχή του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου).
Τι έχει όμως να μας πει η ελληνική ιστορία για τους Άγγλους;
Υπάρχει ένα εξαιρετικό βιβλίο με τίτλο «οι Έλληνες της σήμερον», το οποίο πρωτοεκδόθηκε στην Αθήνα το 1877.
Είναι του Αμερικανού διπλωμάτη Τσ. Τάκερμαν, που διετέλεσε πρεσβευτής στην Αθήνα το 1867 και 1874, σοβαρός, απροκάληπτος και κυρίως οξυδερκής παρατηρητής των ελληνικών πραγμάτων και βαθύς γνώστης της πολιτικής και των αθλίων μεθόδων των Μεγάλων Δυνάμεων. Κείμενο με διαχρονική ισχύ. Αντιγράφω: «Αν ήταν ειλικρινείς οι Άγγλοι θα έλεγαν: Η πολιτική μας στην Ανατολή και τα συμφέροντά μας υπαγορεύουν την υποστήριξη της Τουρκίας πάση θυσία. Θέλουμε ισχυρή Τουρκία, για να φαίνεται ανεξάρτητη και αδύναμη για να αποτελεί τυφλό όργανό μας. Δεν θέλουμε στην Ανατολή λαό προοδευτικό, που να ακολουθεί δική του πορεία αποτινάσσοντας την δική μας κηδεμονία. Θέλουμε λαό αποχαυνωμένο και εξωτικό, με βάρβαρα έθιμα, θέλουμε να αγοράζει τα προϊόντα του Μπίρμιγχαμ και του Μάντσεστερ που δεν απορροφήθηκαν από άλλες αγορές, με όρους και τιμές που θα ορίζουμε εμείς. Θέλουμε τους λαούς της Ανατολής να συνομολογούν κάθε τόσο τοκογλυφικά δάνεια (σ.σ.: τίποτε δεν άλλαξε από τότε), έτσι όμως που το μεγαλύτερο μέρος τους να μείνει στα χέρια μας ως ανταμοιβή της ηθικής και υλικής προστασίας μας. Τους θέλουμε να απασχολούν τα ναυπηγεία και τα εργοστάσιά μας. Να δέχονται τους ξεπεσμένους πλοιάρχους του στόλου μας, που δεν μπορούν να μείνουν στην πατρίδα τους για να αποφύγουν την φυλακή και να τους αναγορεύουν πασάδες και ναυάρχους. (σ.σ.: Όπως τα καθάρματα τύπου Κόχραν και Τσώρτς, τους τυχοδιώκτες φονείς του Καραϊσκάκη, που τους τιμάμαι και ως Φιλέλληνες. Και ο Κολοκοτρώνης είχε πικρή πείρα από τους «Φιλέλληνες». Κατά την οθωνική περίοδο, σε μία δεξίωση στα ανάκτορα, κάποιος πρεσβευτής είπε ότι η Ελλάδα πρέπει να ευγνωμονεί την Ευρώπη που την ελευθέρωσε. Και η Ευρώπη πρέπει να χρωστάει ευγνωμοσύνη στην Ελλάδα, απάντησε ο Γέρος του Μοριά. Γιατί; Ρώτησε απορημένος ο ξένος διπλωμάτης. Γιατί σας λευτερώσαμε κι εμείς από αυτούς του μπερμπάντες που μας κουβαλήθηκαν εδώ, απάντησε ο Κολοκοτρώνης»). Συνεχίζουμε με τον Τάκερμαν. «Όταν πηγαίνουμε στην Κωνσταντινούπολη μας περιποιούνται-και τον έσχατο- σαν πρίγκιπες. Αρπάζουμε τις αρχαιότητές τους χωρίς να πληρώνουμε και μεταφέρουμε στο Λονδίνο ολόκληρες σχεδόν πόλεις και ναούς... Σεις οι Έλληνες είστε πολύ ευφυείς και αν σας αφήσουμε ελεύθερους, θα εξαφανίσετε το αγγλικό εμπορικό ναυτικό από την Μεσόγειο. Αφού τώρα, που είσθε ανίσχυροι και σε αδιάκοπους αγώνες, έχετε το έβδομο σε σπουδαιότητα εμπορικό ναυτικό του κόσμου. Προς το παρόν δεν σας αφήνουμε να προχωρήσετε, γιατί έχουμε τα ίδια συμφέροντα. Επομένως, τίμια και ειλικρινά σας δηλώνουμε ότι, θα σας πολεμήσουμε και θα υπερασπισθούμε τους Τούρκους με όλα τα μέσα». (Κ. Σιμόπουλος, «ξενοκρατία», σελ. 557). Οι Άγγλοι, που ήταν τον 19ο αι. κοσμοκράτορες, έστησαν με τις ραδιουργίες τους το λυμφατικό κρατίδιο του 1828 εξαρτημένο και υποτελές, γιατί έτρεμαν την ευφυία και την ικανότητα των Ελλήνων. Χάρις και στους ανίκανους και μικρονοϊκούς κομματάρχες, που ενεργούσαν ως εντολοδόχοι τους, καθήλωσαν την πατρίδα στην Μελούνα διά των κανονιοφόρων, ενώ έπρεπε η Επανάσταση του ’21, να σταματήσει στην Κωνσταντινούπολη, την ιστορική πρωτεύουσα της Ρωμηοσύνης. Η επανάσταση στην Μολδοβλαχία του Αλ.Υψηλάντη αυτόν τον σκοπό είχε, την Κωνσταντινούπολη και την υλοποίηση του οράματος του Ρήγα, την ανασύσταση, δηλαδή, της αυτοκρατορίας της Νέας Ρώμης-Κωνσταντινούπολης. Το ανέφερε και ο Κολοκοτρώνης στον λόγο του στην Πνύκα, το 1838: «Εις τον πρώτον χρόνο της Επαναστάσεως είχαμε μεγάλη ομόνοια, και όλο ετρέχαμε σύμφωνοι... Και εάν αυτή η ομόνοια εβαστούσε ακόμη δύο χρόνους, ηθέλαμε κυριεύση και την Θεσσαλία και την Μακεδονία και ίσως εφθάναμεν και έως την Κωνσταντινούπολη. Τόσον τρομάξαμε τους Τούρκους, οπού άκουγαν Έλληνα και έφευγαν χίλια μίλια μακριά...». Πιο πολύ τρόμαξαν όμως οι Άγγλοι, που μας «έρριξαν» το δόλωμα της διχόνοιας της δολερής, τα «δάνεια της ανεξαρτησίας», όπως ευφημιστικώς τα ονόμασαν, και έσπειραν τα μίση στους αγαθούς και ανίδεους από φράγκικη διπλωματία Έλληνες με αποτέλεσμα... τα σύνορα Παγασητικός-Αμβρακικός. Όπως γράφει ο σπουδαίος Επ.Κυριακίδης στην «Ιστορία του συγχρόνου Ελληνισμού»: «Όσον έλεγε η Αγγλία εν Αθήναις ίνα εκάστοτε συγκρατή τον Ελληνισμόν, επί τοσούτον συνεζυμώθησαν μετά του εγκεφάλου Ελλήνων τινών πολιτευομένων, ώστε κατήντησε να λέγωσι πρώτοι εις τους Άγγλους εκείνο το οποίον αυτοί προντίθεντο να συμβουλεύσωσιν!».

Αν στην τελευταία συμπερασματική πρόταση «ώστε κατήντησε να λέγωσι...», αντικαταστήσουμε τους Άγγλους, με την λέξη Τρόικα έχουμε μία σοφή περιγραφή και της σημερινής κατάστασης. Πολλοί αφελώς, ψέγουν την Τρόικα γιά την εξαθλίωση και το ξεπούλημα της χώρας. Μα τα κάστρα συνήθως αλώνονται γιατί υπάρχουν οι απαραίτητοι εφιάλτες και Νενέκοι...

Πέμπτη, 12 Σεπτεμβρίου 2013

«Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΑΝ»





ΠΟΛΛΟΙ καλοπροαίρετοι χριστιανοί, ζώντας ἀνάμεσα σέ ἀνθρώπους, πού ἀγνοοῦν τό Χριστό ἤ Τόν ἀρνοῦνται συνειδητά και μέ φανατισμό, προβληματίζονται καί θέλουν νά βροῦν κάποιον νά τούς στηρίξει καί νά τούς προφυλάξει ἀπό διάφορους πνευματικούς κινδύνους, πού καθημερινά ἀντιμετωπίζουν. Μέ ἐνδιαφέρον θέλουν νά πληροφορηθοῦν τόν τρόπο μέ τόν ὁποῖο βίωναν τόν Χριστό οἱ Ἅγιοι, γιατί σ᾽ αὐτούς ἔχουν μεγάλη ἐμπιστοσύνη.
Ὁ Γέροντας Πορφύριος ἔλεγε ὅτι «ζωή χωρίς Χριστό, δέν εἶναι ζωή. Πάει τέλειωσε. Ἄν δέν βλέπεις τό Χριστό σέ ὅλα σου τά ἔργα καί τίς σκέψεις, εἶσαι χωρίς Χριστό». Αὐτό ἦταν τό βίωμα τοῦ ἁγίου Γέροντα. Ὅ,τι εἶχε τό στήριζε στόν Χριστό. Οἱ σκέψεις του ἦταν τοῦ Χριστοῦ. Οἱ ἐπιθυμίες του ἐπίσης. Τά ἔργα του, μικρά καί μεγάλα, ἦταν τοῦ Χριστοῦ. Δηλαδή, ὅλα ἦταν σύμφωνα μέ τό θέλημα καί τή διδασκαλία τοῦ Χριστοῦ. Αὐτή ἡ πλήρης ἀφοσίωση στόν Χριστό λείπει ἀπό τούς σημερινούς χριστιανούς. Θά ἔλεγα καί ἀπό τούς περισσότερους κληρικούς καί μοναχούς. Μέ τά λόγια τους εἶναι κοντά στό Χριστό καί μέ τά ἔργα τους πολύ μακριά του.
Γι᾽ αὐτό καί δέν μποροῦν νά κατανοήσουν τούς βιωματικούς λόγους τῶν Γερόντων, οἱ ὁποῖοι διαφέρουν πολύ ἀπό τά εὔκολα κηρύγματα καί τίς συνήθεις ἠθικολογίες. Καί τό ἀποτέλεσμα εἶναι νά ὑποφέρουν ὅπως οἱ ἄπιστοι καί οἱ ἄθεοι. Ὡστόσο, ὁ Γέροντας Πορφύριος ἤθελε οἱ πιστοί νά ἔχουν ζωντανή σχέση μέ τόν Χριστό, γιατί εἶναι ἡ πηγή τῆς εὐτυχίας καί ὄχι δυστυχίας. Εἶναι ἀξιοπρόσεκτος ὁ λόγος του καί πολύ διαφωτιστικός:
«Ὁ Χριστός εἶναι φίλος μας, εἶναι ἀδελφός μας, εἶναι ὅ,τι καλό καί ὡραῖο. Εἶναι τό πᾶν. Ὁ Χριστός δέν ἔχει κατήφεια, οὔτε μελαγχολία, οὔτε ἐνδοστρέφεια. Ἐνῶ ὁ ἄνθρωπος βασανίζεται ἀπό διάφορους λογισμούς καί ἀπό καταστάσεις, πού κατά καιρούς τόν πίεσαν καί τόν τραυμάτισαν. Ὁ Χριστός εἶναι ἡ χαρά, εἶναι ἡ ζωή, εἶναι τό φῶς, τό φῶς τό ἀληθινό, πού κάνει τόν ἄνθρωπο νά χαίρεται, νά πετάει, νά τά βλέπει ὅλα, νά τούς βλέπει ὅλους, νά πονάει γιά ὅλους, νά τούς θέλει ὅλους μαζί Του, κοντά Του».
Ὅμως, γιατί δέν συμβαίνει αὐτό; Ποιό ἐμπόδιο τελικά ὑπάρχει, πού δέν μποροῦν νά ὑπερβοῦν οἱ ἄνθρωποι; Ἀφοῦ πιστεύουν καί ἔχουν ἀγαθή προαίρεση, γιατί βασανίζονται ἀπό τούς κακούς λογισμούς, τή μελαγχολία καί τίς θλίψεις. Γιατί ἡ χαρά τοῦ Χριστοῦ δέν γίνεται δική τους χαρά, γιατί τό φῶς τοῦ Χριστοῦ δέν γίνεται καί δικό τους; Στά ἐρωτήματα αὐτά ὑπάρχει μία ἀπάντηση: Οἱ ἄνθρωποι δέν ἀνταποκρίνονται στά μηνύματα, πού τούς στέλνει ὁ Χριστός, γιατί εἶναι πνιγμένοι στίς ἀτέλειωτες βιοτικές μέριμνες καί δέν ἔχουν αὐξημένο πνευματικό ἐνδιαφέρον. Εἶναι χαρακτηριστικά τά ὅσα ἔλεγε γιά τό θέμα αὐτό ὁ Γέροντας τῆς Πάτμου Ἀμφιλόχιος: «Πολλές φορές ἔρχεται ὁ Χριστός καί σοῦ χτυπᾶ. Τόν βάζεις νά καθίσει στό σαλόνι τῆς ψυχῆς σου καί σύ ἀπορροφημένος ἀπό τίς ἀσχολίες σου ξεχνᾶς τό μεγάλο ἐπισκέπτη. Ἐκεῖνος περιμένει νά ἐμφανιστεῖς, περιμένει καί ὅταν πλέον ἀργήσεις πολύ, σηκώνεται καί φεύγει. Ἄλλη φορά πάλι εἶσαι τόσο ἀπασχολημένος, πού τοῦ ἀπαντᾶς ἀπό τό παράθυρο. Δέν ἔχεις καιρό οὔτε νά τοῦ ἀνοίξεις».
Οἱ βιοτικές μέριμνες ὁδηγοῦν στή ραθυμία καί στή μείωση τοῦ ἐνδιαφέροντος γιά τήν πνευματική ζωή. Ξοδεύεται ὅλος ὁ χρόνος σ᾽ αὐτές καί σταδιακά λησμονεῖται ὁ σκοπός τῆς ζωῆς.
Ὅταν δέ ὑπάρχει καί τό πάθος τῆς πλεονεξίας, δέν μπορεῖ νά ἐλπίζει κανείς ὅτι οἱ ἄνθρωποι μποροῦν νά ἀνανήψουν καί νά ἀφοσιωθοῦν στόν Χριστό. Πάντα χρειάζεται τό μέτρο στίς δραστηριότητες, γιά νά ὑπάρχει χρόνος καί γιά τή σωτηρία τῆς ψυχῆς.

Ορθόδοξος Τύπος, 6 /09/2013

Τετάρτη, 11 Σεπτεμβρίου 2013

Η πηγή; Αρχαία ελληνικά!


Του Θανάση Νικολαΐδη

ΑΦΗΝΟΥΜΕ την κα Ρεπούση με το φιδίσιο πρόσωπο να εφορμά στα γνησίως εθνικά μας. Την κάναμε «φίρμα», την ψήφισαν περίεργοι (και πιθανώς κοψοχέρηδες) κι ούτε σκέψη (της) για «ήμαρτον». Η μικρασιατική μας τραγωδία σε μια λέξη (της) και, αντί συγγνώμης, μοστράρεται για τα περαιτέρω. Για τα αρχαία ελληνικά (μας), για τους  λόγους (της), βαθείς και ανεξερεύνητους.
ΝΑ σταθούμε, λοιπόν, στο γλωσσικό, που τυράννησε γενιές Ελλήνων, με ξεσηκωμούς και μαχαιρώματα, έως και φόνους. Χωρίς εθνικισμούς, προγονολατρία και...
πατριδοκαπηλικές εξάρσεις.

ΞΕΚΙΝΑΜΕ απ’ το…αποτέλεσμα. Το γλωσσικό μας χάλι (γενικά). Με τον δάσκαλο να σηκώνει το λάβαρο για μεγαλύτερο μισθό, τον γονιό για θέματα «βατά» και τον μικρό «αγωνιστή» πλησίστιο για…καταλήψεις.
ΑΠΟ μετάφραση (και μόνο), λοιπόν, τα αρχαία κείμενα και…καθαρίσαμε. Το επιθυμεί η παραπάνω κυρία, το γουστάρει ο μαθητής (της «ήσσονος προσπαθείας»), το επιθυμεί και ο…Κίσινγκερ. «Μακριά απ’ τη γλώσσα και τις παραδώσεις τους δυσκολοκυβέρνητους έλληνες!». Κάπως έτσι το’ πε κι εμείς σπεύσαμε. Με διαδικασίες απεμπόλησης εθνικών μας κληροδοτημάτων, που μας κράτησαν, ανάμεσα σε ανθέλληνες και θηρία.

«ΜΗΝ πιεις απ’ τη στάμνα, όταν μπορείς να πας στην πηγή». Κι αν νομίζεις πως θα μιλήσεις τη δημοτική ξεκομμένος απ’ την πηγή; Στέκεσαι ξεκάρφωτος και μετέωρος, σε μιαν αφύσικη και αγωνιώδη προσπάθεια κάπου ν’ ακουμπήσεις. Με το αρχαιοελληνικό κείμενο να διδάσκεται στα σχολεία «κουτόφραγκων». Και, βέβαια, η επαφή με το αρχαίο κείμενο (και πάνω του τη γραμματική) είναι αναγκαιότητα. Με ομαλό βηματισμό για τη νεοελληνική. Μη γίνει ( η γλώσσα μας) έρμαιο θλιβερών γλωσσοπλαστών με νεολογισμούς που αναπαράγουν όρους της…γιαγιάς (Φληβάρς αντί Φεβρουάριος) και φτάνουν στην «Πενταήμερη».

ΚΑΙ πως να κάνει «παραγωγή» ο μαθητής, χωρίς τις δασυνόμενες λέξεις και τα πάθη φωνηέντων που θέλουν «ανθυπολοχαγό», τον «αντ-υπολοχαγό», «αφαίρεση», «εφησυχάζω» κλπ;


ΚΑΛΗ η πληροφόρηση περί την κα Μενεγάκη, η ψυχαγωγία (μετά στοιχείων…μόρφωσης) «παρά τω Λαζοπούλω», αλλά (με τη φορά των πραγμάτων) μην τρίβουμε τα μάτια για τα «γκρήκλις» και το λεξιλόγιο (των 50 λέξεων) των «θεών» της τηλεθέασης.

Ακούστε ΡΑΔΙΟ ΦΛΟΓΑ ( κάντε κλίκ στην εικόνα)