Τετάρτη, 25 Αυγούστου 2010

ΚΑΛΑ ΥΛΙΚΑ ΑΛΛΑ ΧΤΥΠΗΜΕΝΑ.



Της Χριστίνας Σιδέρη

Κάποτε ζώντας στη Κρήτη και περιδιαβαίνοντας τα χωριά της, συνάντησα ένα πολύ γέρο Κρητικό, ο οποίος είχε πολεμήσει στη Μάχη της Κρήτης. Προσπαθώντας να μου σκιαγραφήσει το χαρακτήρα των Ελλήνων μου είπε ότι «οι Έλληνες μοιάζουν με τη στραπατσάδα. Είναι από καλά υλικά αλλά είναι χτυπημένοι…» Τον κοιτούσα άλαλη και απορημένη….. Ακόμα και σήμερα μου έρχονται στο μυαλό τα λόγια του… Τι εννοείς παππού του είπα, τι θα πει, «οι Έλληνες είναι χτυπημένοι;» «Ίντα κοπελιά, απορείς;», μου αποκρίθηκε. «Ετσά και να το πάρεις, έχεις δίκιο….». Μου γύρισε την πλάτη και συνέχισε να πίνει τις ρακές του. Στάθηκα πολύ ώρα, μη ξέροντας αν έπρεπε να ξαναρωτήσω και στο τέλος έφυγα με ένα χαμόγελο. Υλικό αυτής της «στραπατσάδας» ήμουνα και εγώ, άρα έπρεπε να ψάξω μέσα μου να βρω τη λύση του γρίφου.

Χρόνια ολόκληρα συλλογίζομαι αυτή τη φράση, έχοντας βρει αρκετές εξηγήσεις που πραγματικά περιγράφουν τους Έλληνες. «Χτυπημένοι» από τη μοίρα, να είναι ένας αντάρτης λαός, αναγκασμένος να υποτάσσεται στα πάθη του αλλά ποτέ σε κατακτητή. «Χτυπημένοι» ίσως να μπορεί να μεταφραστεί σε κουζουλοί, που επιτυγχάνουν εκεί που οι άλλοι δε θα τολμούσαν ποτέ. «Χτυπημένοι» από εχθρούς που ποτέ δε μπόρεσαν να τιθασεύσουν το μίσος τους για τον υπερήφανο λαό, που πάντα την τελευταία στιγμή, σήκωνε κεφάλι και αρνιόταν το ζυγό. «Χτυπημένοι» από συμμάχους που πάντα έβαζαν μπροστά το λαό των ανυπότακτων για να «καθαρίσουν» εκεί που αυτοί δε τολμούσαν. «Χτυπημένοι» από τα πάθη που πάντα γονάτιζαν το γένος αλλά και πάντα την πιο καίρια στιγμή ξεσήκωναν τα πλήθη για λευτεριά.

«Χτυπημένοι» από την ανίατη αρρώστια του εγωισμού και του ανταγωνισμού που επιτρέπει να μπαίνουν στο περιθώριο οι άξιοι από τους ανάξιους. «Χτυπημένοι» από την εμπάθεια προς τον καλύτερο από εμάς γιατί πρέπει να τον κατεβάσουμε στο επίπεδο μας, αντί να ανέβουμε εμείς στο δικό του. «Χτυπημένοι» από την ίδια μας την οργή γιατί πάντα οι άλλοι μας αδικούν αλλά ποτέ δε μάθαμε τη λέξη αυτογνωσία. «Χτυπημένοι» από την άγνοια μας για την ιστορία, γι αυτό και με μαθηματική ακρίβεια επαναλαμβάνουμε τα ίδια λάθη. «Χτυπημένοι» από μεγάλα λόγια και πλαστές υποσχέσεις γιατί ποτέ δεν εκτιμήσαμε την αλήθεια των λόγων και την αξιοσύνη των πράξεων. «Χτυπημένοι» από την ίδια τη ζωή γιατί αντί να την πάρουμε στα χέρια μας και να την τιθασεύσουμε τη παραδώσαμε αμαχητί στους άλλους για να την ορίζουν.

Τι θαυμαστός λαός αλήθεια, αυτός των Ελλήνων!!! Πάντα δύο ταχυτήτων… Ήρωες και προδότες μεγαλώνουν μαζί! Στην ίδια γενιά, παιδιά θυσιάζονται για τη σημαία και συνάμα κάποιοι άλλοι την καίνε και τη κουρελιάζουν. Άλλοι μουδιάζουν και δακρύζουν με το άκουσμα του Εθνικού Ύμνου και άλλοι σαλεύουν βαριεστημένα. Κάποιοι φωνάζουν, ότι θα τους βρουν νεκρούς για την Ελλάδα και κάποιοι άλλοι αποφασίζουν να γίνουν ελληνόφωνοι ευρωπαίοι. Κάποιοι χύνουν το αίμα τους για τα ιδανικά και κάποιοι άλλοι για τα λεφτά. Μερικοί, θεωρούν προνόμιο και τιμή να γεννηθούν Έλληνες και κάποιοι άλλοι, προδίδουν αυτή τη τιμή για τις ψήφους. Κάποιοι αρνούνται να υποταχθούν και μπαίνουν στις φυλακές και κάποιοι άλλοι ξεπουλιούνται στα μεγάλα συμφέροντα που θέλουν την Ελλάδα υπόδουλη σε αφεντικά.

Πως αντέχει αλήθεια αυτός ο λαός μέσα σε τόσο σχιζοειδή παροξυσμό. Πώς ταλαντεύεται ανάμεσα στο ηθικό και το εφικτό; Πως μεγαλώνει μέσα στην έξαρση και την απαξίωση; Πως ανδρώνεται μέσα στην οδύνη και τη καταισχύνη; Πως πορεύεται μέσα στην ψυχική ανάταση και τον κλαυθμό;
Πως αντέχει μέσα στο όνειρο και το σύστημα
Πως γεννιέται μέσα σε Σπαρτιάτες και Ιούδες;
Πως ξαποσταίνει μέσα σε αυγές και δειλινά;
Πως ατενίζει ουράνια τόξα και χωματερές;
Πως θυσιάζει ζωές και στιγμές;
Πως ξεσηκώνει τους Θεούς και τους δαιμόνους;
Πως ορκίζεται σε ιερά και ανίερα; Πως ζει με τιμή και ταπείνωση.
Πως ονειρεύεται για δόξα και παράδοξα; Πως βολεύεται με τα τίμια και τα ιταμά;
Πως ανατριχιάζει με ιδανικά και αντί του ιδανικού;
Πως ζει με πολλά λόγια και λίγες γνώσεις;

Πως ψηφίζει ΠΑΤΡΙΩΤΕΣ και ΠΡΟΔΟΤΕΣ;

1 σχόλιο:

Ακούστε ΡΑΔΙΟ ΦΛΟΓΑ ( κάντε κλίκ στην εικόνα)