Πέμπτη, 27 Μαΐου 2010

το πρώτο πέταγμα

Αγαπημένε ταξιδιώτη,
γνωστέ άγνωστε του πολύπαθου νου μου,
άκουσε με κι απόψε,
που ξαγρυπνώ για χάρη σου.

Όταν στ’ αλήθεια άπλωσες τα πρώτα σου φτερά
με το ταξίδι μόνο προορισμό σου,
δε συλλογίστηκες καθόλου την Ευθύνη.
Δεν αφουγκράστηκες το πριν,
δε ζύγιασες το τώρα…
Κι όμως το επέλεξες.
(Έχει μια τόση γλύκα, βλέπεις,
η άπλα τ’ ουρανού)
Τώρα που ξέρεις,
που πάλιωσες κι εσύ στο χρονοντούλαπο,
μη σταματάς
ενώσου με τους άλλους.
Κόπιασε μόνο
- όταν στο επιτρέπουν οι στιγμές -
στον ίσκιο απ’ το παλιό σκαρί,
που ξέρει από φουρτούνες.
Βρέξε μια στάλα τα φτερά σου,
ξεκουράσου.
Κι ύστερα πάλι χτύπα τα, γρήγορα, δυνατά!
Με τα δικά μου τα μισά, να γίνουν ένα.
Να ξεκινήσουμε ξανά
το ποθητό ταξίδι μας, ποτέ να μην τελειώνει.

Και πότε, πότε
να ξαποσταίνουμε με μια γουλιά χαράς
στης θύμησης τα μέρη.
Να κουβαλάμε στην ψυχή
χαρά,
αγάπη,
ευχαριστία.
Γι’ αυτά που ζήσαμε,
γι’ αυτά που περιμένουν…

(Ανδρέας Καραμπουγάς & Γιώτα Αγγελοπούλου)


το βρήκαμε εδώ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ακούστε ΡΑΔΙΟ ΦΛΟΓΑ ( κάντε κλίκ στην εικόνα)